Steun dan CISA bij haar activiteiten en vul het formulier in.

Staatssecretaris Wijn wil belevingswereld van gezinnen als uitgangspunt voor de fiscus

Niet het inkomen moet bepalend zijn voor de belastingheffing, maar de belevingswereld van gezinnen: "mensen, gezinnen ervaren in hun belevingswereld te hoge lasten." Zo orakelde hij in een uitzending van Buitenhof. Draagkracht is voor deze bewindsman de belevingswereld van gezinnen. En de belevingswereld van alleenstaanden dan? zult u vragen. Alleenstaanden hebben in zijn ogen geen belevingswereld. Zij zijn een zak met geld waaruit de wensen vanuit de belevingswereld van stellen kunnen worden vervuld. Waar blijft overigens de zo ferm verkondigde eigen verantwoordelijkheid? De argumenten bij de Christen-Democraten om alleenstaanden te beboeten voor hun single-bestaan zijn zo veranderlijk als het weer. Eerst heette het dat alleenstaanden solidair moesten zijn met de alleenverdiener omdat die een heel gezin moest onderhouden. Ook toen deed het er niet toe dat alleenstaanden diep in de beurs moesten tasten voor gezinnen die het vaak veel beter hadden dan zijzelf. Een alleenstaande heet domweg meer draagkracht te hebben omdat die alleenstaand is, niet op grond van materiële omstandigheden. Nu het tweeverdienerschap is opgerukt en een belangrijke verkiezingsmarkt is geworden, is het argument de 'belevingswereld'. De hele Tweede Kamer sidderde als door een adder gebeten. Het stokpaardje van het CDA van het gezin als de hoeksteen van de samenleving uit de jaren vijftig zag de Kamer niet zitten. Ook de vele commentatoren in de media lieten zich niet onbetuigd, evenals trouwens de alleenstaanden. Hieronder volgt slechts een korte selectie. Flip de Kam vond dat de staatssecretaris niets nieuws verkondigde. Alleenstaanden dragen al sinds jaar en dag veel meer aan de schatkist bij dan gehuwd of ongehuwd samenwonende stellen. Zowel in de fiscale als in de sociale wetgeving worden gezinnen sinds jaar en dag bevoordeeld boven alleenstaanden zei hij, om er fijntjes aan toe te voegen dat liberalen en democraten daar nooit principieel verzet tegen hebben aangetekend en voorgesteld de wetgeving te wijzigen. Daarop liet hij een uitgebreide 'waslijst' van regelingen volgen waarbij alleenstaanden gezinnen ruimschoots subsidiëren (NRC 29-10-2003). Trudy van der Wees gaf in de Haagsche Courant onder de kop "Alleenstaanden zijn niet geschikt als melkkoe" een exposé over de extra hoge kosten die alleenstaanden moeten maken doordat zij in hun eentje moeten opdraaien voor hun vaste lasten. Zij begrijpt niet waarom juist alleenstaanden, niet de tweeverdieners zonder kinderen, een extra bijdrage moeten leveren aan de bewuste keuze van anderen. Zij vindt het terecht dat we met zijn allen mee betalen ten behoeve van de kwetsbaren in de samenleving. Maar zij vraagt zich af waarom we de alleenstaanden laten opdraaien voor andermans gezin, een leefsituatie waar men bewust voor kiest (HC, 31-10-2003). In Het Parool verwijt Karin Spaink "De macho's van Financiën" dat zij niet verder kijken dan hun neus lang is. Het gezin wordt al op vele manieren door alleenstaanden gesteund. "Als Wijn serieus naar vrij besteedbaar inkomen wil kijken, zijn veelverdieners een aanzienlijk interessantere groep. Als een alleenstaande dertigduizend euro verdient en een echtpaar met drie kinderen drie ton, pakt Wijns argument over vrij besteedbare inkomens toch iets anders uit" (Het Parool, 21-10-2003). Staatssecretaris Wijn zou als homoseksueel toch moeten weten wat het betekent om te worden achtergesteld en als tweederangs burger behandeld te worden. Maar zoals we zo vaak zien: zodra leden van een (eertijds) achtergestelde groep de ladder eenmaal hebben beklommen, wordt die voor de achterblijvers ijlings omhoog gehaald.