Leefvormneutraal beleid bestaat niet
De roep van CDA en SGP, en eerder van D66, om een leefvorm-neutraal
beleid lijkt wat ondoordacht. Wat is een leefvormneutraal
beleid? In strikte zin bestaat een neutraal
leefvormbeleid helemaal niet, en dat is maar goed ook. De
roep om leefvormneutraliteit kan gerechtvaardigd zijn,
maar dan moet wel worden omschreven wat daaronder
precies wordt verstaan. Er zal toch niet bedoeld zijn om bijvoorbeeld kinderlozen ook recht op kinderbijslag te geven,
of omgekeerd, gezinnen met kinderen kinderbijslag te onthouden
omdat kinderlozen ook geen kinderbijslag kunnen
toucheren.
Als uitgangspunt voor een leefvormneutraal beleid kan
men denken aan de vrije keuze van burgers van de manier
waarop zij hun leven wensen in te richten. Daar past bij:
gelijke kansen, ongeacht de groep waarvan iemand deel
uitmaakt en een eerlijke verdeling van maatschappelijke, sociaal-economische goederen.
De ruimte schiet tekort om
op deze plaats een uitgebreid exposé te geven hoe dat zou
kunnen worden ingekleed. Wij zullen hier thans kort over
zijn.
Een rechtvaardige, democratische samenleving treft
maatregelen die beantwoorden aan het uitgangspunt van
keuzevrijheid.
Zo moeten mensen wegens bepaalde
omstandigheden niet worden genoodzaakt om af te zien
van het krijgen van kinderen.
Zo moet zorgverlof, ook voor
alleenstaande werknemers, het eveneens voor hen mogelijk
maken om een naaste bij ziekte te verzorgen.
Zo moet,
kortom, de overheid zich neutraal opstellen en er in haar
beleid van uitgaan dat alle persoonlijke relaties van gelijke
waarde zijn. Hoe doen we dat: solidariteit waar nodig.
|
naar boven